aptalca bir iyilik yapmalısın,güvenlik görevlisi senden kuşkulanmalı falan.
thinking about you'yu üst üste dinlemelisin.
soğuğa rağmen gülmelisin.
botlarınla rahat ve güçlü adımlar atmalısın hayata.
bir ajandan olmalı, tam istediğin gibi, günlük tutmalısın.
kimse yok, sen varsın.
iyi hisset.

pour rester aupres de toi je voudrais etre le reve

of.
konuşmak gerek.

geçmiş akıyor geçmişin içinden
anılar akıyor ve bitiyor.
yerini geçmiş karakterlerin yeni söylemlerine, davranışlarına, küçük olamamalarına bırakıyor.
gerçek geçmiş aktıkça yerini şimdi doldurmuyor.
geçmiş kötü bir boşluk içinde.
şimdi, geçmişin boşluğuyla doluyor.
sanki parmaklarım kopuyor.
her bir kopuşta içimde bir çocuk daha ölüyor
kayboluyor rüyalarındaki fikirler, yaşanmış ve yaşanası tatlı hisler.
ve içim kapanıyor, gözlerim bulanıyor.
görmeyince konuşmuyorsun
anlamaz, anlatmıyorsun
uykular geliyor sık sık
şemsiyeler...
ıslanmıyorsun bol bol.
ağzımı açip içime bağırıyorum
ses etmiyor yalnızlık.
öyle yaşıyorsun.

bizde de yok
bir konuşmak bir düşünmek bir yazmak
yok, ölüyorsun.
ölüyor hep kadınlar
siliniyor erkekler fotoğraflardan.
harfler eriyor kahvenin soğuğunda.
biri daha yok iskemlede,öbüründe
boş ellerin garipliğinde.
sözlerin erişmiyor kepçelere
kepçelerin sözsüz.sözler
sarkıyor kaşıktan,bitap,anlamsız,sahipsiz.
taradıkça çözülmüyor-kızıl-fikirler
köklerinden sökülüyor-turuncu-hayaller.
beyaz çerçeve gösteriyor perdenin ardından gelen 'çağrı'yı
pis,saçların.yatıyorsun
bitiyor, bir sinek tanrı oluyor.
yine kimsesiz,
evin.
çitlerin ötesinde yüzlercesi,bahçende tam on tane
adam ve kadın.ama
ev boş,evin.
yalnızlık kunduruları,ayağına geçirdiğin.ama
evin içindesin.
kalmamış uyku evde
ve yok bir fincan kahve isteyip bulamayacağın bir ev de.
ısınıyor kahve
çöküyor harfler.
duruyorsun
kusuyorsun
susuyorsun
uyuyorsun.